LIEGEN EN BEDRIEGEN

 

pinokkio1

Het nieuwe of oude NORM-aal ?

Het zijn boeiende tijden… De wereld op z’n kop zegt men. Maar is dat ook zo ? Of oogst de geglobaliseerde wereld wat het al vele jaren geleden heeft gezaaid ?

Met de installatie van de 45ste president van de Verenigde Staten, in de persoon van Donald J.Trump, krijgt de ontwikkeling die wereldwijd al decennia plaatsvindt, énkel  maar zijn hoogtepunt en dus allicht ook zijn retour. Het ‘Trumpisme’ is allicht de zwanenzang van een systeem.

Eerder vroegen we ons ook al af hoe het in godsnaam – en zeker niet in zijn naam- mogelijk is dat figuren als een Poetin of een Erdogan zoveel ongebreidelde macht kunnen krijgen en zo gemakkelijk een dictatuur kunnen vestigen met de ‘goedkeuring’ van de (gedeeltelijke) bevolking ?  Om nog maar te zwijgen van de talrijke Afrikaanse leiders die het hen decennialang voordeden.

Als in de jaren ’60-’70 van vorige eeuw met -waarden als ‘puurheid, openheid, oprechtheid, eerlijkheid…love and not war’ -bloemige naïeve hippietijden waren, of tenminste voorstonden; werden 30 jaar later – zoals meestal de slinger om de dertig jaar de andere kant uitgaat–  ‘liegen, bedriegen, schijn ophouden en foefelen’ tot (levens)kunst verheven. Neo liberalisme en economisch fundamentalisme vierden in die laatste periode hoogtij.

Elkaar de loef afsteken, minderwaardige producten slijten met een kwaliteitslabel, consumentenbedrog, slapend veel geld verdienen zonder noeste arbeid, angst zaaien als wapen, individualiteit en narcisme als nieuwe norm, industriële en wetenschappelijke fraude en bedrog… Zowel op micro- als op macrovlak.

‘Eerlijke handel’ (Fare Trade) werd zelfs een nieuw handelsmerk ! Om duidelijk te maken dat handel meestal niét eerlijk is dan ?

We leven dus in de Pinokkiotijden ! Waar liegen, bedriegen en je niet aan afspraken of beloftes houden tot een nieuwe moraliteit is uitgegroeid.

Wist u dat bewezen is dat 5 keer liegen, de leugenaar zélf doet geloven dat zijn leugen ‘waar’ is ? De pers bezondigt zich er aan, politici liegen zich een carrière en autoconstructeurs sjoemelen er op los ! We zwijgen dan nog over de duistere bankensector en over alle bedrog in de sportwereld… Het woord ‘sportief’ kan al lang niet meer geassocieerd worden met eerlijkheid en fair play, toch ?

  • Poetin liegt over zijn betrokkenheid in de Oekraïne of het neerschieten van MH 17 en annexeert ondertussen schaamteloos rustig de Krim.
  • Erdogan liegt over zijn vermeende ‘staatsgreep’ en de zgn. schuldigen om zich nog meer macht toe te eigenen en doodgemoedereerd alle politieke tegenstand uit te schakelen vanuit zijn onwettig gebouwde megalomane kasteel.
  • Trump liegt en bedriegt zijn kiezers over zijn verleden en zijn toekomst en kan zelfs het verschil niet zien tussen een paar honderdduizenden aanwezigen op zijn inauguratie en de aantallen bij de protestmars daags nadien. De man gelooft zijn eigen leugens.

Er zijn hiervoor zelfs psychiatrische benamingen zoals ‘Pseudologia phantastica’ en ‘mythomanie’

 pinokkio2

Dementie of Narcisme ?

Pathologisch liegen is vaak een kenmerk van een narcistische persoonlijkheidsstoornis.

Allen nemen deze ‘narcisten’ niet aan wat ‘waar’ is (waarneming is objectief vast te stellen en te meten). Zij hebben hun visie ontwikkeld op basis van subjectieve en eigenzinnige aannames die énkel door psychisch labiele mensen gebeurt.

We hebben dus onomstotelijk te maken met mentaal ‘zieke’ geesten. Ofwel gaat het hier dus om narcisten, ofwel zijn deze heren voortijdig dementerend ? Zij lijken immers ook veel te ‘vergeten’. Als je veel liegt moet je immers wel een goed geheugen hebben, anders kan je je eigen leugens niet meer herinneren. Je moet dus een goede ‘boekhouding’ voeren. Wat heb ik waar en tegen wie gezegd ? Een wapen daartegen is echter een symptomatisch ‘geheugenverlies’.

Iemand die de waarheid of de realiteit niet meer ziet moet één van beide ziektebeelden- of narcisme, of dementie- hebben.

Als psychotherapeut verbaast het me telkens weer dat mensen bij elke sollicitatie allerlei psychologische tests moeten afleggen om hun stabiliteit, stressbestendigheid, leidinggevende capaciteiten e.a. te meten, terwijl men b.v. zomaar president van de Verenigde Staten kan worden zonder psychologische toelatingstest met het oog op de geschiktheid voor het politieke ambt. Men moet zelfs niet eens de meerderheid van stemmen halen !

Narcisme

Ik denk niet dat sommige leiders dement zijn… Ik diagnosticeer dus eerder Narcisme !

In de DSM-IV-TR van de American Psychiatric Association wordt aangegeven dat de narcistische persoonlijkheidsstoornis voorkomt bij 0,5 tot 1 procent van de Amerikaanse bevolking.

Volgens de DSM heeft iemand een narcistische persoonlijkheidsstoornis wanneer deze aan vijf of meer van de volgende criteria voldoet.

  1. Overdrijft eigen prestaties en talenten, vindt zichzelf geweldig (übermenschneigingen)
  2. Verwacht dat anderen hem op een voetstuk plaatsen
  3. Fantaseert over succes, macht, schoonheid en roem
  4. Vindt zichzelf speciaal en uniek en denkt alleen begrepen te worden door gelijksoortige mensen of mensen met een hoge status
  5. Eist buitensporige bewondering
  6. Eist een voorkeursbehandeling, speciale voorrechten, gebruikt anderen voor zijn doel
  7. Gebrek aan empathie, houdt geen rekening met anderen, respectloos
  8. Afgunstig en jaloers, denkt dat anderen dat ook op hem zijn
  9. Gedraagt zich arrogant en hooghartig

We moeten trouwens Wikipedia maar even raadplegen om meer te weten te komen over wat ‘narcisme’ eigenlijk is…

De term narcisme werd voor het eerst gebruikt door Freud .Hij noemde het verschijnsel naar de figuur Narcissus uit de Griekse mythologie Narcissus wees volgens het verhaal alle romantische avances af en werd als straf verliefd op zijn eigen spiegelbeeld. In de sprookjeswereld kennen we ook zo de giftige figuur in Sneeuwwitje met haar ‘Spiegeltje, spiegeltje aan de wand…

Freud doelde met narcisme vooral op mensen die hun energie te veel aan zichzelf en te weinig aan anderen besteden. Verliefd zijn op jezelf, te veel eigenliefde, anderen gebruiken om jou aan je trekken te laten komen, niet een ander beminnen maar vooral zelf bemind willen worden, daar ging het volgens Freud over. Deze nadruk op zelfzuchtige eigenliefde is altijd blijven bestaan maar in de loop der jaren zijn er heel veel kenmerken bij gekomen.

In de psychoanalyse wordt narcisme beschouwd als een normale fase in de ontwikkeling van kinderen. Het wordt secundair narcisme genoemd wanneer het optreedt na de puberteit. Dan wordt het vaak een mentale ziekte.

Op het eerste gezicht heeft een narcist een zeer sterk gevoel van eigenwaarde en straalt zelfvertrouwen uit. Vreemd genoeg is echter het tegendeel het geval ! Narcisten hebben, meestal onderbewust juist weinig gevoel van zelfwaarde en compenseren dit door zich als beter of belangrijker dan anderen te beschouwen. Dit wordt wel de narcistische paradox genoemd.

Om zich te beschermen tegen kritiek heeft een narcist niet veel aandacht voor de mening of de gevoelens van anderen en zo vaak een onderontwikkeld inlevingsvermogen. Het hebben van een narcistische persoonlijkheid kan daardoor een bezwaar vormen bij de uitoefening van bepaalde functies waarbij anderen dienen te worden beoordeeld. Nochtans zijn vele politieke figuren en bedrijfsleiders narcisten.

struisvogel kop zand

Symptomen

De kernsymptomen van narcisme zijn; ‘een instabiele basis’, ‘jezelf opblazen’, ‘gebrek aan wederkerigheid’ en ‘afstoten’. Deze vier symptomen vormen een vicieuze cirkel (de narcistische cirkel).

Een instabiele basis wordt gekenmerkt door wantrouwen en het niet kunnen aangaan van duurzame intieme relaties. Dit wordt veroorzaakt door een biologische kwetsbaarheid (waarbij een gebrek aan serotonine en/of te veel cortisol een rol spelen) en een jeugd waarin ouders of verzorgers zich niet goed afstemmen op de emotionele behoefte van hun kind. (een vorm van verwaarlozing)

Het opblazen is een zelfbeschermende poging om het basale wantrouwen niet te voelen. Het bevat kenmerken als dominantie, eigenliefde en gevoelloosheid.

Gebrek aan wederkerigheid is het gevolg van een opgeblazen houding. Daarbij passen symptomen zoals grenzen overschrijden, geen rekening met anderen houden en arrogantie.

Bij afstoten passen symptomen zoals een lage frustratietolerantie, de fout bij de ander leggen, minachting en woede.

Een narcist probeert zijn instabiele psychische basis niet te voelen door zich op te blazen. Hierdoor neemt hij veel meer ruimte in dan mensen normaal gesproken nodig hebben. Een narcist heeft hier echter geen last van, omdat hij op een eenrichtingsweg leeft. Andere mensen moeten hem dienen of voor hem applaudisseren. Zo niet, dan verstoot hij ze.

Typen narcisme

In de literatuur is vaak sprake van verschillende typen narcisme: primair en secundair, introvert en extravert, kwetsbaar en grandioos, dikke en dunne huid, verborgen en openlijk, verlegen – arrogant – wreed, en psychopathisch – exhibitionistisch – masochistisch narcisme.

Uit wetenschappelijk onderzoek naar narcistische symptomen blijkt dat er bewijs is voor een kwetsbaar of naar binnen gekeerd type dat ervan uitgaat dat hij er in het leven alleen voor staat (depressief narcisme), en een grandioos of naar buiten gericht type dat ervan uitgaat dat andere mensen er zijn om te gebruiken (angstig narcisme). Een depressieve narcist is solist;vermijdt contacten en ruimt anderen uit de weg wanneer hij vindt dat ze hem voor de voeten lopen. Een angstige narcist spant anderen voor zijn karretje, doet paniekerig wanneer ze dat niet willen en dumpt ze zodra ze er wat hem betreft niet meer hard genoeg aan trekken. Angstig en depressief narcisme kan ook gecombineerd voorkomen.

Wetenschappelijk onderzoek uit 2012 (Jean M. Twnege  en W. Keith Campbell) stelt dat de mensheid zich in een bijzonder narcistische tijd bevindt en dat narcisme zich als een epidemie verspreidt. Volgens het onderzoek neemt de mate waarin mensen hoog scoren op vragenlijsten naar narcisme steeds meer toe en is dat te wijten aan onder meer de opkomst van sociale media…

Deze media zullen zeker een rol spelen bij het ‘exposure-gedrag’, als gevolg, niet de oorzaak, van het narcisme ( bv. het twittergedrag) . Ik ben er, als therapeut, uit expertise, meer van overtuigd dat narcisten té weinig basale hechting en basiswarmte of vertrouwen hebben kunnen opbouwen in hun kindertijd en puberteit. Heel wat kinderen krijgen daarom in hun volwassenheid te maken met psychische stoornissen en een gebrek aan vertrouwen in anderen en de wereld. Gezonder investeren (een paradoxale term uit de economie) in kinderen is daarom een noodzaak.

Het hoeft geen verder betoog dat onze wereld momenteel dus wordt geregeerd door een stelletje narcistische Pinokkio’s die door liegen en bedriegen zichzelf voortdurend centraal én als norm stellen. Hun wereldbeeld draait enkel om zichzelf. Hitler was in de geschiedenis het perfecte voorbeeld. Moeten we zulke labiele bestuurders dan nog wel willen ?

Narcisme is moeilijk te bestrijden omdat de arrogante narcist ‘het immers altijd beter weet’. Therapeutische begeleiding bij narcisme is dus vaak gedoemd om te mislukken.

leugen

Het heeft dus geen enkele zin om met een Trump, Poetin of Erdogan in discussie te gaan of oorlog te voeren. Benieuwd trouwens hoe ze zich tgo elkaar zullen gedragen ! Poetin en Erdogan zijn al geen werkbare ‘match’ gebleken…Emotionele verwaarlozing in hun kindertijd is alleszins (allicht het enige) wat deze mannen verbindt. De pers kan er het best toe doen om niet of zo weinig mogelijk meer over hen te berichten . Dat is de ‘zwaarste’ sanctie voor een narcist natuurlijk. Mogelijk kan de pers in de toekomst wat meer analyse verrichten over de ontstaansgeschiedenis van deze ‘fenomenen’. Onderzoeksjournalistiek heeft (terug) een toekomst !

Wat we uit het sprookje van Pinokkio wél leren is dat bij elke leugen en het niet nakomen van afspraken er een gevolg aan is. Is het daarom dat de das van Trump elke dag langer lijkt te worden ?

‘Al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt haar wel’ is een wijze uitspraak. En… het kan een tijdje in beslag nemen.

Het mag dan wel enige tijd duren, maar na verloop van tijd ‘verdrinkt’ de narcist in zijn eigen leugens, zoals uit de mythe ook blijkt. Narcissus takelde af en stierf door in zelfverheerlijking veel te lang naar zichzelf te blijven kijken. Een zware depressie en/of mentale crash is meestal het lot van de narcist. Hopelijk resulteert dit dan niet in een meeslepende globale oorlog !

Narcisten en leugenaars graven dus hun eigen graf. En…maar goed ook !

Het feit dat er nu al zoveel protest is, wereldwijd, is allicht een teken aan de wand dat het narcistische tijdperk juist op zijn laatste benen loopt. In de figuur van Donald Trump showt Amerika ook de emanatie van hun kortzichtige credo. Jongeren willen immers wereldwijd vooral rijk en beroemd worden ! De 70-jarige Amerikaanse ‘keizerTrump’ heeft zijn hele leven deze ‘waarden’ nagestreefd, ten koste van alles en iedereen. Ook van zijn eigen persoonlijkheid. Die hij eigenlijk niet heeft !

Het is het zoveelste voorbeeld van de moderne Icarus  (een andere Griekse mythologiefiguur) die bijna tot aan de zon reikt en zijn vleugels zal gaan verbranden. Onze jongeren zullen nu een voorbeeld krijgen van tot ‘wat’ dit allemaal kan  leiden ! Er zal dan ook een massale afkeer en aversie ontstaan tgo deze holle en lege levensfilosofie. Tijd voor nieuwe waarden dus.

Een hoopvolle ‘nieuwe orde en moraal’ is dus duidelijk op komst.

Om de 30 jaar gaat de slinger immers weer de andere kant uit ! Gelukkig maar !

Bob Vansant

_____________________________________________________________

naschriften

  • quote : ‘Leugenaars hebben meestal de grootste bijval en compassie van… andere leugenaars !’ (Carlos Ruiz Zafon in ‘Schaduw van de wind’)
  • psycho-analytische analyse Trump (Engelstalig artikel Richard Willmsen)
  • Trump : Psychiaters ‘kwaadaardig narcisme’ John Hopkins

GEHEIM-zinnigheid maakt ziek

geheim

 

In de veertig jaar dat ik als psychotherapeut verhalen van mensen te horen kreeg was het niet zelden dat ze me zegden : ‘Dit is de eerste keer dat ik dit tegen iemand vertel…’Therapie wordt – niet ten onrechte- wel eens vergeleken met de vroegere biecht in de kerk. Of althans, de functie hiervan is gelijklopend ; nl. bevrijding van een emotionele en morele belasting.

Onderzoek (Vangelisti 1994) toont ook aan, dat bij zelfmoord, tussen 58% en 99%, een ‘ondraaglijk’ geheim een belangrijke rol speelt in de beslissing.Geheimen zijn dus belastend, bezwarend, destructief en bijzonder stresswekkend. Een dieperliggende oorzaak van fysieke, emotionele en relationele ellende.

Mogelijk was het in een bepaalde tijd en context de ‘beste’ oplossing om iets verborgen te houden en te verzwijgen. Vraag is of het na vele jaren dus nog altijd verantwoord is om dit te blijven doen ? Neen, dus !

De gevolgen zijn immers zowel fysiek als emotioneel erg belastend. Dus ook sociaal en relationeel. Het vervormt ook het zelfbeeld en leidt tot neurotisch gedrag of zelfs obsessies.

geheim-1

Ziekte

In de eerste plaats is het voor de persoon die een geheim ‘koestert’ zélf duidelijk een ziekteverwekker.

Onderzoek onder diverse groepen mensen (zoals patiënten, studenten, en de algemene bevolking) heeft uitgewezen dat mensen met geheimen (vergeleken met mensen zonder geheimen):

-vaker ziek worden
-minder goed reageren op medische behandelingen
-vaker naar de dokter gaan
-een snellere ziekteverslechtering hebben
-meer lichamelijke klachten hebben
-een minder goed werkend immuunsysteem hebben

Met andere woorden: geheimen kunnen dus je lichaam en geest onder druk zetten. Het is op dit moment niet duidelijk welke geheimen nu wél schadelijk zijn en welke geheimen niet, maar het lijkt samen te hangen met de emotionele last die je zelf door het geheim ervaart.

Psychisch

De Amerikaanse hoogleraar Daniel Wegner heeft samen met Julie Lane een theorie ontwikkeld die de psychische gevolgen van geheimen beschrijft. Lane en Wegner stellen dat om geheimen te kunnen houden, je constant op je tenen moet lopen om jezelf niet voorbij te praten. Om het geheim niet te verklappen onderdrukken wij daarom gedachten over het geheim: we proberen als het ware het geheim te vergeten. Helaas heeft dit juist een omgekeerd effect: je denkt er dan namelijk meer aan! Probeer maar eens NIET aan een witte olifant te denken nu !

De geheime gedachten komen vaker en op onverwachte momenten in het bewustzijn boven. Deze gedachten moeten dan weer onderdrukt en zo ontstaat een situatie waarbij je continu met je geheim bezig bent, en dit kan zelfs doorgaan wanneer het geheim eenmaal opgebiecht is of niet meer bestaat!

Een goed voorbeeld is hun onderzoek naar geheime liefdesrelaties: Lane en Wegner vonden dat mensen die in hun verleden een stiekeme verhouding hielden, daar nog jaren later meer aan dachten, dan mensen waarbij de verhouding niet stiekem was. Deze theorie helpt ons te begrijpen hoe je van het hebben van een groot geheim psychische klachten kunt ontwikkelen zoals depressie en obsessies.

Ik denk terug aan het verhaal van R., toen een vrouw van rond de vijftig. Ruim 10 jaar geleden. Ze kwam bij mij in herstelverlof in Griekenland. Zwaar onder de medicatie en met een psychiatrisch verleden met verschillende langdurige opnames. Voor het eerst gaf ze haar ‘geheim’ prijs. Haar oudere zusje sliep bij haar in bed en op een morgen was haar zusje van 8 jaar gestorven ! Een groot drama natuurlijk in het gezin. Het oudere zusje werd het ‘zonnetje’ in huis genoemd. R.,5jaar toen, stond altijd in haar schaduw. Zij bekende dat ze haar zus wel eens dood gewenst had hierom. Toen het kind dan ook effectief overleed voelde ze zich enorm schuldig en geloofde zelfs dat zij in haar slaap haar zusje zou vermoord hebben. Dit had ze nog nooit verteld. Ook niet tegen de talrijke psychiaters die haar in behandeling hadden gehad. R. heeft, samen met de groep, haar zusje symbolisch herbegraven en daarmee ook haar obsessieve schuldgevoel. Ze is nooit meer opgenomen geweest.Meer dan 40 jaar had ze dit geheim alleen gedragen !

Uit studies blijkt dat zelfs therapeuten in 50% van de gevallen, de geheimen van hun patiënten of cliënten niet te horen krijgen, ook al hangt heel wat problematiek en thematiek uit de therapie hiermee samen. Uiteraard hangt zoiets ook samen met de vertrouwensrelatie die er al dan niet kan opgebouwd worden.

Het hebben van geheimen hangt heel sterk samen met een constant schuldgevoel en angsten. Ook leidt het tot obsessioneel gedrag, zoals controle willen hebben over alles en iedereen. Alles wordt in het werk gesteld om het geheim toch maar niet de kop te laten opsteken. Dit leidt tot achterdocht, wantrouwen of zelfs paranoia. Betrokkenen worden slim en sluw in het verbergen en suppressie (onderdrukking). Zoals de alcoholist zijn drankprobleem ‘angstvallig’ verdoezelt en elk spoor tracht te wissen. Dat vraagt heel wat fysieke en mentale energie. Het wordt vaak een leefstijl.

Aan de hand van interviews van journaliste Mirre Bots en diverse wetenschappelijke onderzoeken geeft Andreas Wismeijer ,psycholoog en onderzoeker/docent aan de Universiteit van Tilburg, in zijn boek ‘Geheimen’ een inkijk in psychologie van datgene wat we niet vertellen. Wismeijer is in onze lage landen degene die het thema nog maar de jongste tien jaar bespreekbaar stelde en het belang ervan bij ziekte en welzijn op de kaart zette. Wetenschappers schatten dat tussen de 20 en 30 procent van de mensheid een emotioneel belastend geheim met zich meedraagt.

In elke cultuur kennen mensen geheimen. Maar in sommige culturen hebben ze een heel specifieke functie. Zo is er een Afrikaans volk beschreven dat geheimen niet ziet als een individuele zaak. Wordt iemand ziek, dan moeten alle leden van de stam zelfs hun zonden opbiechten om het individu te genezen. Ziekte is namelijk het gevolg van de ‘zonden’ en dus van de geheimen van de hele gemeenschap. De leden van de stam gaan dan net zo lang bij elkaar zitten en praten tot alles boven water is.’

Het ‘onuitgesprokene’ is immers onderhuids vaak belangrijker dan wat wél wordt gezegd of tot expressie wordt gebracht.

In de jaren ’80 ontdekte ik dat zélf bij mijn cliënten die veelal ook leden aan de (gevolgen) van hun geheimen door depressies te maken. Vandaar mijn slogan : ‘Ex-pressie is de beste remedie tegen De-pressie’.  Ik adviseerde in mijn opleidingen ook vaak hulpverleners en leerkrachten om meer aandacht te hebben voor de stille cliënt/leerling, eerder dan veel energie te steken in de luidruchtigen en de belhamels.

Ik herinner me nog het verhaal uit die tijd van M., een stille bescheiden, haast verlegen man, van midden 40, uit een tweeling. Zijn tweelingbroer werd thuis altijd opgehemeld en hij werd het ‘zwarte schaap’ van de familie. Er werd hem gezegd dat hij het nooit ver zou schoppen en hij werkte dan ook daarom – volgens eigen zeggen- bij de vuilnisdienst van de gemeente. Hij stalkte geregeld familieleden telefonisch en daar wou hij vanaf geraken. Zijn vrouw had daar ook, uit schaamte, op aangedrongen. Na enkele gesprekken onthulde hij een geheime fantasie. Hij zou ooit op een familiefeest met een machinegeweer iedereen doodschieten. In zijn geheime fantasie had hij elk détail voorbereid. Doordat hij zijn geheim prijsgaf stopte het stalken en werd de fantasie steeds minder omdat hij er telkens bij mij kon over praten.

Dingen die opgesloten blijven en niet aan de oppervlakte mogen komen gaan knagen en nijpen. Ze worden alsmaar groter.

Sociaal

Vijf heel globale karakteristieken of basisdimensies bepalen ieders persoonlijkheid: 1.neuroticisme (of emotionele stabiliteit), 2.extraversie, 3.openheid (voor ervaringen), 4.nauwgezetheid (aandachtigheid) en 5.inschikkelijkheid.

Een hogere score op neuroticisme blijkt een redelijke voorspeller voor het hebben van geheimen. Extraversie is waarschijnlijk negatief gecorreleerd, zoals ook nauwgezetheid en openheid. Inschikkelijkheid is dan weer positief gerelateerd: hoe inschikkelijker iemand is, hoe groter de neiging om dingen achter te houden volgens Wismeijer.

Geheimen ontstaan vooral omdat we niet afgewezen willen worden. Sommigen zijn hiervoor ‘allergisch’ vanuit vroege ervaring. Wij zijn groepsdieren die zich wensen te confirmeren aan de soort. Ergens bijhoren is belangrijk. Zaken die door de omgeving in een bepaalde tijdsgeest of normen-en waardenstelsel zouden worden afgekeurd of verworpen, blijven dus voor velen beter geheim. Het is een (onbewuste) keuze om geheimen te koesteren, als (hoge) prijs voor algemene ‘sociale acceptatie’.

Men moet dan hierbij bv.denken aan geheimen als gepleegd seksueel misbruik, een moord of een ernstig geweldsdelict gepleegd hebben, collaboratie in de oorlog, seksueel misbruikt zijn in de jeugd, een verzwegen buitenechtelijk kind hebben of heimelijk een abortus hebben ondergaan.

Een cliënte zocht me op omdat ze met 90% zekerheid wist dat een familielid dader was van een ophefmakende moord, die na 20 jaar, nog steeds niet was opgelost. Al die tijd liep ze met deze ‘wetenschap’ rond, zonder het tegen iemand te kunnen of te durven vertellen. Ze wou ook de afwijzing van haar familie niet riskeren. Om haar geheim te beveiligen was ze zelfs verhuisd naar het buitenland waar ze heel geïsoleerd en teruggetrokken leefde met haar vele huisdieren die voor afleiding zorgden.

stilte

Mensen die een neiging tot geheimhouding hebben, lijken hun eigen emotionele gesteldheid bijzonder in de gaten te houden, ook al kunnen zij die niet goed onder woorden brengen. Zij willen geen aandacht trekken,(Wismeijer)

Vermijdings- en vluchtgedrag zijn daarom ook eigen, uit mijn ervaring. Een voortdurende ‘alertmodus’om-niet-betrapt-te-worden veroorzaakt een gigantische stress, zodat betrokkenen zich vaak ook isoleren en terugtrekken uit sociale contacten die bedreigend kunnen zijn. Confrontatie wordt vermeden.

Vooral dan contacten en relaties die té dichtbij komen. Dat maakt bv.een partnerrelatie ook zo moeilijk of haast onmogelijk. Men leidt dikwijls liever een oppervlakkig leven met veel afleiding in eenzaamheid, dan het geheim te moeten prijsgeven of opgeven… Na vele jaren wordt ‘geheimzinnig alleen leven’ een modus vivendi. De geheimen worden meestal meegenomen in het graf.

Anderen gaan dan weer een druk, maar even oppervlakkig, sociale leven ontwikkelen om te ontsnappen aan de dwang van hun diep geheim of om dit te maskeren.

Een man van 50 vertelde me hoe zijn vader in de oorlog ‘fout’ was geweest en nadien in de gevangenis was beland voor vele jaren. De familie, en hij als kind, deed er alles aan om dit voor de omgeving te verbergen. Als compensatie hadden zij een extreme ‘vriendelijkheid’ ontwikkeld voor iedereen en alleman. Zonder maar enig standpunt of kamp te kiezen. Zonder visie. Alleen voor iedereen ‘vriendelijk’ zijn ! Zij wilden vooral geen ‘fout’ maken en werden ‘allemansvrienden’. Hij beklaagde zich erover hoe vermoeiend dit wel was en hoe het hem een massa ‘schijnvrienden’ had opgeleverd die van hem de verwachting hadden dat hij er altijd stond. Ook hij moest altijd alert zijn en voelde zich vanbinnen verscheurd en depressief

Welk soort geheimen ?

Geheimen top 5

  1. Seks
    Bijvoorbeeld masturbatie, seksuele voorkeur of seksuele handelingen
  2. Relatieproblemen
    Zoals ruzies, twijfels en afwijzingen.Familiegeheimen.
  3. Ziekte
    Met name psychische ziekten zoals depressie, maar ook genante lichamelijke klachten zoals soa’s en aambeien
  4. Geld
    Bijvoorbeeld salaris, schulden en betalings­achterstanden,armoede.
  1. Problemen op het werk of op school
    Zoals gepest worden en gepasseerd worden bij promoties, ontslag, faling.

Ook kan aan minder extreme maar zeer emotioneel belastende geheimen gedacht worden, zoals overspel, het lijden aan een ernstige ziekte of drager zijn van een gen dat een ernstige ziekte kan veroorzaken, of gevoelens van inferioriteit ten opzichte van anderen ervaren, bepaalde handicaps.

Daarnaast komt het voor dat sommige mensen hun diepere emoties of existentiële twijfels die zijn veroorzaakt door bijvoorbeeld een verlies, scheiding of overlijden, met niemand willen delen, zelfs niet met iemand uit de naaste omgeving.

Bij elke zelfmoord blijken zo bv. 6 nabestaanden met psychische gevolgen achter te blijven en vaak ook zelf aan zelfmoord te denken. Of, bij mensen die een faillissement hadden blijken de psychische gevolgen bijzonder groot en komt zelfmoord ook vaak voor. Schaamte en schande maken hun geheim vaak ondraaglijk.

Praten is Goud !

Geheimen dienen dus nergens toe. Misschien soms even op korte termijn. Zeker niet op langere termijn. Zwijgen is ziekmakend. Het neerschrijven, bv. in een dagboek, is een hulpmiddel voor hen die het niet kunnen uitspreken. In Nederland bestaat zo een website, mogelijk gemaakt door Andreas Wismeijer, http://www.geheimenvan.nl/  waar mensen anoniem hun geheim kunnen deponeren.

Beter nog, is natuurlijk iemand in vertrouwen te nemen en het geheim te delen. Niet één keer maar misschien meermaals. Delen is helen !

Hulpverleners en opvoeders dienen ook meer attent te zijn voor wat mensen NIET zeggen. Ook in de pubertijd – de periode bij uitstek waar jongeren ergens willen bijhoren– is het ontzettend belangrijk dat ze daarom geheimen niet gaan koesteren.

Existentiële vragen heeft iedereen. Niemand is perfect en doet alles ‘zoals het hoort’. Buiten de lijntjes kleuren is voor iedereen al wel eens gebeurd. Door grenzen te overschrijden, leer je ze ook kennen. ‘Hij die zonder zonde is…’

Voor iets wat is gebeurd in het verleden moeten mensen zich ook niet levenslang straffen in de gevangenis van hun geheimhouding. Want dat is wat er dikwijls gebeurt. De geheimhouding is een zelfopgelegde straf en een (zelf)kwelling. Met vele gevolgen. Ontsla uzelf dus tijdig van deze onverdiende straf !

 

 

Nazorg cliënten

 

cliënten

Zoals de meesten ondertussen weten, ben ik vorig jaar met pensioen gegaan owv gezondheidsredenen… Dit is een goede beslissing geweest ! Ik dacht het Sapphohuis®(*) – wat ikzelf in 2005 opstartte- over te kunnen laten, aan degelijke mensen; waarin ik me uiteindelijk vergist heb ! Ik heb dus niet langer vertrouwen in de goede werking. Dat is jammer. Maar zo zie je maar, dat je niet altijd de gehele mensenkennis kan hebben. Ook niet na zovele jaren ervaring ! Een en ander is nu voorwerp van een juridische strijd, omdat ook de geplande overdracht niet correct juridisch gebeurde. Die strijd had ik liever niet gewild. En, ben ik ook niet zélf begonnen…

Ondertussen voelde ik wel de noodzaak- en ook de energie terug- om voor oud- (ex) cliënten en deelnemers aan groepen uit het verleden, toch nog ‘iets’ aan te bieden. Een soort na-zorg, opvolging, verdieping van een proces dat samen werd opgestart.

Vermits ik hier op Lesbos blijf wonen, maar op een nieuwe en unieke locatie, vindt dit project hier in Griekenland plaats. Een na-zorgverlof. Op een plek die ik ‘geheim’ houd. Althans voor de massale openbaarheid van het internet.

Een soort van ‘individuele week’ kwam uit de bus. Maximum 7 weken dit jaar (2016) doe ik. Met 7 mensen ‘uit het verleden’. Individueel een weekje (ver)bouwen aan hun toekomst.

-Ben jij ex-cliënt (privé, uit een groep, uit een ver of dichtbij verleden) en heb je interesse ?

-Nam je ooit deel aan opleidingen, trainingen, vormingscursussen onder mijn leiding ? Wil je even een mentor of een coach ?

-Wil je een ‘time out’ in Griekenland ? Even terugblikken om weer vooruit te gaan ? Beetje in-zicht met de hoop op meer uit-zicht ? Na-zorg uit voor-zorg ?

Stuur me een mailtje en ik zend je het concept :

bob.molyvos@gmail.com

uitzicht-inzicht

 

 

 

(*)De naam Sapphohuis ® is een wettelijk beschermde ‘merknaam’ en is mijn persoonlijke (intellectuele) eigendom sinds 2005. Ieder ander die deze naam gebruikt of toe-eigent doet dat dus op een illegale en strafbare wijze. Meer info www.sapphohuis.eu

 

 

ANGST – De wolf en het schaap…

 

afwijzing 1

Ik heb ze in mijn 40-jarige praktijk natuurlijk veel gezien… Mensen met angsten. In mindere of meerdere mate. Soms kan angst immers vrees worden ! Smetvrees, straatvrees,pleinvrees… de zgn. fobie.

Als je opzoekt welke fobie je zoal kan hebben, is de lijst eindeloos. Je zou er al een fobie van krijgen !

Het voorwerp van de angst maakt echter niet zoveel uit. Mogelijk is het zelfs maar goed ook dat de angst zich op één iets richt, waardoor de rest van het functioneren nog behoorlijk gaat. Gedragstherapeutisch je angst voor spinnen overwinnen bv., kan best tot gevolg hebben dat je angst een ander thema ‘kiest’.

pas opAngsten zijn vooral aangeleerd. Hetzij door dat men het bij herhaling heeft meegekregen- onder de vorm van gevaartekens bv.- in de opvoeding, door woord of daad van de opvoeders… Hetzij doordat men een (negatieve) ervaring heeft gehad, die angst voor herhaling van deze beleving heeft geïnitieerd. Angst kan dus een levensstijl worden en ook vermijdingsgedrag veroorzaken.

Als ik in mijn jeugd, als kind en als jongvolwassene permanent en in ongezonde mate te horen krijg dat ik moet oppassen voor vreemdelingen, voor het donker, voor mannen, voor muizen, voor verdoemenis en hel, voor… dan is de kans groot dat ik dat uiteraard ‘angst-vallig’ opsla en meeneem in mijn volwassenheid. Om het op mijn beurt weer verder door te geven. In sommige gevallen gebeurt dit zelfs collectief in een bepaalde cultuur en kunnen we spreken van een angstpsychose of massahysterie.de schreeuw

Heel wat mensen leven nu bv. zo in angst voor de vluchtelingen. Als je echter navraagt of ze dan iets negatiefs hebben ervaren of slachtoffer waren van… dan krijgt men ‘neen’ als antwoord. Maar, er wordt wel meteen bij gezegd dat men ‘het’ heeft van ‘horen zeggen’… En de wildste fantasieën worden trouwens gretig verspreid en beluisterd. Angst wordt gevoed.

Angst kan dus ook worden doorgegeven. En heel wat politici, van een bepaalde strekking bv., maken daar handig, maar on-ethisch gebruik van. De katholieke Kerk maakte hier ook vroeger ge (mis)bruik van en sommige ‘religies’ zoals IS, kunnen nu ook alleen nog maar bestaan, bij de gratie van ‘angst en terreur’.

De meeste angsten- uitgezonderd de angst voor het vallen én angst voor lawaai– zijn dus niet aangeboren maar aan-geleerd !  Dat heeft het voordeel dat ze ook kunnen worden AF-GELEERD. Als ik angst heb voor vluchtelingen, dan moet ik ze leren kennen en ervaren dat er geen reden is om bang te zijn.

‘Foute op-voeding’ vraagt later heel wat af-voeding !

Mensen gaan echter meestal hun angsten involgen ipv. ze te bestrijden. Tenzij met gevaarlijke medicatie. Dit vermijdingsgedrag leidt op den duur (en dat kan jaren zijn) alleen maar tot erger. Naarmate de jaren verstrijken en men dus ouder wordt, gaan angsten alleen maar toenemen, niet afnemen ! Een voorbeeld :

afgewezen

Angst voor afwijzing, is één van de veel voorkomende angsten waardoor men in een chaotisch kluwen verzeild raakt van gedrag dat steeds maar meer de identiteit van de persoon zélf aantast en vernietigt. De wolf die van binnenuit het schaap opvreet !wolf schaap

Uit angst voor afwijzing  hebben we immers veelal te maken met een bijzonder vriendelijk schaap dat uiterst charmerend zal behagen en plezieren, om toch maar aardig en lief gevonden te worden. Door iedereen, dan nog wel ! Tot men de eigen identiteit hieraan volledig heeft opgeofferd en men ‘niet meer weet wie ik ben’. Wat op zich dan weer beangstigend is uiteraard.

In vele (té) aardige, lieve en vriendelijke mensen schuilt er dikwijls daarom een agressief en verslindend wolvenbeest dat niet alleen de eigen persoon van binnen uit opvreet, maar ook dikwijls gevaarlijk kan uithalen naar de directe omgeving. Het is een vorm van ‘schizofrenie’ die uiteraard voor de persoon zelve onbegrijpelijk en lastig is, maar zeker ook de omgeving vaak op een verkeerd been zet en voor ernstige (relationele) problemen kan zorgen. De motor die dit aandrijft, is echter angst. Vrouwen lijken hier meer last mee te hebben dan mannen. Het ontlokt bij mij wel eens de term ‘het Onze Lieve Vrouwensyndroom’

We doen er dus goed aan om angstthema’s aan te pakken en niet zomaar uit de weg te gaan. Uiteraard moeten we niet helemaal angstenvrij proberen te worden. Dat is zelfs gevaarlijk. Psychopaten bv. kennen helemaal géén angst. Voor niets of niemand. Een minimum aan angst of vrees, beschermt ons ook tegen gevaar en om té grote risico’s te nemen. Maar als we merken dat we een bepaald ‘vermijdingsgedrag’ maar al te vaak stellen, kunnen we dit al proberen te corrigeren.

‘Angst is een slechte raadgever’. Dat is een cliché. Maar clichés zijn er niet voor niks. Angsten zijn dus echt wel raadgevers. Vooral dan te vertalen als signalen, om ze aan te pakken, niet terzijde te schuiven, te overwinnen…

Op de vraag aan een beroemd psycholoog : ‘Wat is nu het verschil tussen een patiënt/cliënt en zijn therapeut ?’ antwoordde de man wijs : ‘Dat verschil is gering. Alleen heeft de therapeut zijn angsten onder ogen leren zien en ze leren hanteren. Hij heeft er adequaat leren mee omgaan…’

__________________________________________________________________

gerelateerde teksten/artikels :

 

 

OPPORTUNISME… ‘way of life’ ?

berekeningHoe ‘nuttig’ zijn we (voor elkaar) ?

Dat is de vraag die vandaag alle andere vragen in de schaduw stelt. Wat levert iemand of iets ons (nog) op ? Zijn de lusten groter dan de lasten ? Wat hebben we eraan ? Hoeveel kost het ons aan tijd, energie én vooral…aan geld ?

We zien het op micro- en op macrovlak.

We horen voortdurend hoe mensen en instanties berekenen en becijferen. Een dag in de file kost ons zoveel miljoenen euro. De terreurdreiging kost zoveel aan de economie. De vergrijzing kost de belastingbetaler zoveel per jaar. De vluchtelingen worden meteen gewikt en gewogen in termen van economische groei of  verlies. De rokers moeten uit de ziekteverzekering, want… De ziekte van Down moet uitgeroeid, want… Euthanasie moet sneller en ruimer toegepast worden, want..

Het korte-termijndenken is hierin dan ook nog eens bepalende factor. We moeten vooral snel handelen om de kosten niet te laten oplopen. De ‘baten’, daar gaat het toch steeds om !! Onze samen-leving (als daar dus nog sprake van is) lijkt wel een kil en koel ‘bedrijf’ geworden, waar vooral de kwartaalcijfers tellen.

Zo ook in onze intermenselijke relaties. Zijn we voldoende nuttig voor elkaar, ok dan mag je blijven ! Wordt het een beetje moeilijk of lastig, buiten ermee ! We bouwen ghetto’s en grenzen met prikkeldraad. De on-nuttigen en zin-lozen spuiten we koelbloedig maar verantwoord dood.

We lijden trouwens ook aan een angstaanjagend korte-termijngeheugen ! In de geschiedenis waren er desastreuse voorbeelden van hoe dit ‘nutsdenken’ is afgelopen. Mensen schijnen snel te vergeten. Binnen 2 generaties zelfs. Geschiedenis is immers niet ‘sexy’ genoeg. Een nieuwe wereldoorlog is hier in mijn achtertuin (Turkije) nochtans in de maak ! Wat zullen er velen dan geschrokken ontwaken

Polyfilie ?

Het Griekse woord voor ‘veel’ is poly. En, dat voor vriend ‘filios‘. Ik maak er een nieuw begrip van: Polyfilie zoals bv. polygamie.

We hebben nu veel  ‘netwerken’, maar geen echte vrienden. Ook al willen we dat niet gezegd hebben. Zie maar hoeveel ‘vrienden’ ik heb op Facebook ! We hebben een vriend(in) om mee te reizen, maar ook eentje om mee te sporten, eentje om mee door te zakken, eentje om mee te neuken (vrij-en is écht wel passé) en eentje om tegen te ‘praten’. Of beter… om mee te chatten en te texten. Zolang het maar prettig voelt en vooral aan de oppervlakte blijft natuurlijk. De trotse agenda staat vol. Dat heet zelf-ontplooiing, toch ?

Lief én leed met één iemand delen is zooooooo uit de middeleeuwen !! Het vraagt immers engagement, betrokkenheid, empathie, zorgzaamheid, begrip, vertrouwen geven… telkens opnieuw ! Geen een-voud meer in onze relaties, maar vooral meer-voud dus. Fragmenteren is de boodschap. Zodat je steeds flexibel kan ‘surfen’, ‘hoppen’ of griekse vlinders‘vlinderen’ van de ene naar de andere in diversiteit. Opportuniteiten genoeg.

Voldoet iemand niet meer aan onze hoge eisen, kunnen we die toch simpelweg ‘deleten’ ? Wegwezen en doorgaan ! Ander en beter ! Een vriend is ook niet langer iemand die je mag confronteren of minder leuke dingen mag voorhouden. Het is niet iemand die een spiegel kan zijn voor een gedrag dat misschien toch wel een beetje bizar of storend is…

De slogan ‘ik ben wie ik ben, te nemen of te laten’ is meer en meer het devies. Mensen zeggen soms letterlijk : ‘ Ik zal toch niet veranderen. Ik ben zo en ik blijf zo. Dat is mijn karakter’. Ze zeggen blindelings als de struisvogel en de mol : ‘We zullen wel zien !’ ‘Ta doume’, in het apathische crisis-Grieks.

Ver-anderen, evolueren, groeien, jezelf kennen… Het kan alleen maar door met iemand (niet velen) in een proces te (durven) gaan. Jezelf en je eigen gedrag ook in vraag te durven stellen. Je durven overgeven aan feedback en ook mogelijke kritiek. Vluchtgedrag hoort daar niet in thuis. Kop in het zand steken, veroorzaakt alleen maar veel kopbreeksel of koppijn. Confrontatie met anderen doet ver-anderen. Surfen, hoppen en vlinderen kost uiteindelijk alleen aan jezelf. Je wordt er niet ‘rijker’, wijzer, vol-wassener door. Je komt alleen toch maar, als een zelf-weggeworpen-boemerang, terug bij je eenzame gestresseerde zelf . En… je wordt er zoooooooo ‘hondsmoe’ van !

We leven vaak vanuit ingeslepen patronen. Zonder ze zelf te zien. Anderen zien die wél. Het is een rijkdom om een goede vriend(in) te hebben die je liefdevol, of soms ook boos,  hier op wijst. Dat illustreert alleen maar zorg, betrokkenheid, liefde en aandachtigheid. Zo lang er maar vertrouwen is of blijft.

Als je alleen maar vriendelijke mensen wil tegenkomen in je leven of alleen maar zachte, tedere en lieve, bevestigende woordjes wil horen…dan wil je alleen maar bevestigd worden in je eigen narcisme en zelfzucht, toch ?

struisvogel kop zandEen échte vriend- en zeker een partner- is iemand die jou koestert, bevestigt en waardeert, maar tegelijk  je ook kan en mag wijzen op gedrag waarmee hij moeite heeft, vragen bij stelt of boos om wordt.

Als je dit als ‘een afwijzing van jezelf’ ziet, heb je vriendschap misschien nog nooit echt ervaren of begrepen ? Bovendien hoort afwijzing (van een bepaald gedrag) net ook bij het leven. Het kan jezelf ook corrigeren en behoeden voor extremisme. Je kan niet alles, zonder slag of stoot, krijgen, hebben of doen wat je wil. Trouwens, je moet voor alle kostbare dingen ook zélf moeite doen !

Misschien worden mensen juist berekende ‘opportunisten’ omdat ze té verwend zijn, of zélf teveel angst hebben voor afwijzing en kritiek ? Of misschien zijn het gekwetste en beschadigden uit een ver verleden ? Ze zijn zelf altijd rusteloos op ‘de dool’ en ‘nergens thuis’. Vooral niet bij zichzelf. Op de vlucht. Angstig en bang om iets afgenomen te worden. Maar ze beseffen vaak niet, hoezeer ze anderen pijn doen en kwetsend zélf afwijzen en in de steek laten…  Slachtoffers worden immers vaak ‘daders’. Hoed je dus voor hen !

 

Testosteron – Mag het wat minder zijn ?

testosteron
ideale man ?

De wereld van ons brein…

Het afgelopen decennium ging het over niets anders. Alles wordt biologisch uitgelegd. Zijn dingen niet te verklaren vanuit de evolutietheorie van Darwin, dan is er wel een of ander hormoon, zoals bv. serotonine, verantwoordelijk voor ons handelen en ‘geluksgevoel’. De wereld van de hormonen is ‘booming’. Zogenaamde tekorten worden schaamteloos aangevuld. Hormonenpotjes, pilletjes en zalfjes kan je via het internet meteen bestellen.

Niemand heeft het echter over het belang van Testosteron ! Is dat omdat- overwegend mannelijke- onderzoekers niet aan hun ‘kostbare” hormoon willen raken ?  Een mannelijk taboe ? Terwijl vrouwen wél maar al te vaak horen dat het ‘weer wel hun hormonen zullen zijn, die hen parten spelen’. Mannen hebben echter ook ‘last’ van hun hormonen !
Testosteron is een onderschat hormoon dat voor heel wat ellende kan zorgen. In de eerste plaats wakkert het de agressiviteit aan. Ook bij toediening aan vrouwen. Hier zijn diverse studies over.

Heel wat oorlogen, straat- en partnergeweld, verkeersagressie of vechtpartijen voeden zich aan een (té) hoog testosterongehalte. We zwijgen dan nog over seksuele agressie, verkrachtingen, pedofilie, lustmoorden en vrouwenhandel bv. De strijders van IS worden ‘beloond’ met seksslavinnen… In Oost Congo worden vrouwen als oorlogsbuit mishandeld en schandelijk verminkt (Dr.Mukwege) en Japan en Zuid Korea troffen pas nog een regeling over de vele ‘troostmeisjes’ die de Japanse soldaten ‘buitmaakten’ in de oorlog. Geweld, oorlog en seks. Heel dikwijls onder invloed van het hormoon T.
In de sportwereld is testosteron een verboden middel omdat het de agressieve prestatie bevordert. Dat zegt genoeg.
Uit eigen ervaring weet ik dat medicatie die het testosterongehalte doet dalen (bij mijn prostaatkanker) niet alleen het seksuele libido tempert maar ook milder en zachter maakt. Uiteraard ook ‘kwetsbaarder’. Maar ikzelf heb daar geen moeite mee. Sommige ‘échte mannen’ allicht wel.

testosteron 1
Als vrouwen dagelijks hormoonpillen slikken om niet zwanger te worden… waarom zouden mannen ook niet medicatie kunnen nemen om hun testosterongehalte te doen dalen ? Zéker als ze last hebben van ‘opvliegers’, een te groot libido en onredelijke agressie !
Waarom zouden pedofielen en seksdelinquenten niet aan een testosteron-remmend middel moeten ? Ze zijn er. En het testosterongehalte kan gemakkelijk getest worden bij bloedonderzoek. Meer dan 15nmol/L (nanomol per liter bloed) is niet nodig om ‘gezond’ te blijven.
Jan, Louis en… Tom Testosteron zullen het niet graag horen… Een man MOET immers presteren ! Onze (mannen)cultuur vraagt dat we ‘vechten’ én winnen. Zo niet, ben je een ‘loser’, een ‘watje’ of een ‘doetje’.

Nu een echte man niet meer roken kan… en niet meer op jacht- en visvangst hoeft, moet hij ‘iets’ anders laten zien. Spiermassa bijvoorbeeld. Of allerlei gevaarlijke missies volbrengen. Halsbrekende toeren uithalen ? De beste, sterkste, strafste, stoerste, meest onbevreesde zijn ! De media verheerlijken dat bovendien. Man-zonder-vrees is het mannelijke ideaal.
Nochtans die mannen zijn ooit opgevoed door een vrouw, een moeder… Heeft zij die ‘haan‘ zo wel gewild ? Aan wie of wat moeten die mannen iets bewijzen ?
Veel vrouwen verlangen naar een ‘nieuwe man’ die gevoelig,warm is en teder. Die over zijn gevoelens kan en durft praten. Die niet telkens grof en onbeschoft agressief uit de hoek komt… Of is dat uiteindelijk toch niet zo ?

Mannen; onderzoek heeft aangetoond dat meer dan één keer per week seks hebben, niet gelukkiger maakt. Ga dus niet langer voor de kwantiteit, maar voor de kwaliteit !

icarusEén ding is zeker : met minder testosteron zou er minder agressie in de wereld zijn ! Minder politieke en andere hanengevechten. Minder economisch en zgn. religieus fundamentalisme. Minder radicalisering. Er zouden uiteraard ook minder kinderen geboren worden. Vrouwen zouden ’s avonds alleen op straat durven lopen in Keulen of elders. Ouders zouden niet bang moeten zijn voor seksueel misbruik van hun kinderen. Er zou minder geruzie en gevecht zijn om seks. Er zou ook minder gestreden worden om macht. Het machogedrag zou verminderen. Mannen zouden zachter, gevoeliger, warmer en attenter worden. Voorzichtiger en serener ook. Minder onnodige risico’s nemen…
Maar, willen we daar de zgn. ‘voordelen’ van testosteron voor opgeven ? Past de testosteronman niet juist in een wereld die gedicteerd wordt door prestaties en alsmaar nog méér humane grenzen verleggen ? De man als ‘god’

De Griekse Icarusmythe over hoogmoed en zelfoverschatting, heeft ons kennelijk niet veel geleerd… De (mannelijke) wereld zal dus eerst zijn vleugels moeten branden en duizelingwekkend neerstorten ?

Blijven we vechten om het ‘grote GELIJK’ of om het ‘grote GELUK’ ?

Man-vergrootglas-opgestuurd-01-700x394De knuppel ligt hiermee in het hanenhok…

___________________________

artikel : gevaren en nadelen te hoge testosterongehalte

  • deze blog werd geschreven voordat de aanrandingen op vrouwen in Keulen bekend werden.

Keizer voetbal

wereldvoetbal

Zowel in Vlaanderen als Nederland deden zich afgelopen weekend weer ‘incidenten’ voor met profvoetballers die hun boekje te buiten gingen aan rellen of ontoelaatbare en schandelijke uitlatingen…

‘Het zijn sterke schouders die de roem kunnen dragen.’

Vraag is echter of we met z’n allen niet ‘iets’ moeten ondernemen tegen de decadentie die, hoe langer hoe meer – wat een ‘sport’ zou moeten zijn- maakt tot het toneel van onsportieve, gewelddadige, racistische en agressieve uitwassen. Iets wat onze samenleving momenteel kan missen als kiespijn.

We hebben het dan niet eens over de corrupte en ontoelaatbare financiële praktijken van schemerfiguren als Blatter, Platini en andere voetbalbonzen.

Het gaat om jonge jongens die massa’s geld verdienen met hun benen, maar kennelijk niet in staat zijn om hun ‘hoofd’ er bij te houden. Ze beschouwen zich in de arena van brood en spelen als onaantastbare halfgoden, wiens ego over de bal is getild ! Aangevuurd nog door een al even domme meute die de gladiatoren van het balletjesspel op hun schild hijsen alsof ze de mensheid zojuist hebben gered van de ondergang !

Ik kijk wel eens naar voetbal. Ik was in mijn jeugd trouwens ook nog voetballer (keeper). Wat er momenteel in die (onder)wereld speelt is echter niet waar ik me nog kan en wil mee identificeren. Sportiviteit heeft plaats geruimd voor agressiviteit. Fair play is grof en schandalig geldgewin geworden. Niet eens ‘Fair Trade’… Supporters zijn legers van onverdraagzaamheid en chauvinisme in een valse solidariteit die eindigt bij het laatste fluitsignaal.

fair play

Voetbal wordt ook de niet-voetbal-liefhebbers gewoon meedogenloos door de strot geduwd. Of het nu gaat om de Pro league, Championsleague, Euroleague, Europacup of Wereldbeker. Je kan je televisie niet meer aanzetten of je wordt verplicht om mee te hollen over het kunstmatige groene veld.

Verplichte reclame op T-shirts, op irritant bewegende borden langs het veld en schreeuwerige bedrijfslogo’s bij elk interview over nietszeggende scènes uit dé match van de dag… leren je over waar het werkelijk over gaat : geld verdienen ! Eén biermerk (Jupilerleague) wordt dan bovendien nog onbegrijpelijk geassocieerd met sport..? Alcohol en sport ?! Dit schizofrene signaal vat precies samen hoe het voetbal momenteel in elkaar zit.

Het huidige voetbal is failliet !

Mijn voorstel is om één enkele aparte voetbalzender te maken waar de échte liefhebbers dan kunnen op afstemmen. In de plaats van al de zendtijd die keizer voetbal nu krijgt, zouden niet-commerciële, niet agressieve programma’s zoals bv. natuurdocumentaires, tekenfilms, praatprogramma’s met gewone interessante burgers (niet steeds dezelfde BV’s of BN’ers), opvoedkundige en informatieve uitzendingen enz. aan bod kunnen komen ? De TELE en haar kijkers, heeft recht op meer VISIE !

Als voetbal (naast muziekconcerten en op restaurant gaan) representatief is voor onze maatschappelijke en morele waarden – wat sommigen (dixit Mark Rutte, premier Nederl.) beweerden na de aanslag op die waarden in Parijs- dan is het bijzonder triest gesteld met die samenleving van ons ! Eén van de redenen waarom IS juist kan gedijen en ageert…

Een ander idee is om voetballers een ‘gewoon’ loon te betalen en het overschot  aan miljoenen en miljarden euro’s van exuberante transfers en andere transacties te storten in een ‘fonds voor gezonde sport en beweging’ ; zonder prestatiedoeleinden.

Gezondheidsopvoeding ipv het stimuleren van ongezonde sport wat alle ‘topsport’ in feite is.

Top-voetbal en andere top-sporten (de naam ‘top’ alleen al !) zijn immers een agressieve aanslag op het lichaam én de geest van de betrokken sporters én hun omgeving. Zo blijkt meer en meer.

Het begrip ‘sportief’ (woordenboek : wie zich voor zijn plezier lichamelijk inspant’ ) moet dringend in ere worden hersteld. Nu is sport synoniem met ‘oorlog’ en verschroeiende ongezonde competitie en prestatie. En, die hebben we al genoeg.

De signalen zijn er… Voetbal en alle gerelateerde personen en instanties glijden af in verderfelijke,corrupte en ongewenste commerciële malpraktijken. Tijd om het spel terug een spel te laten worden en de huidige zakelijke invulling ervan, drastisch en met z’n allen maatschappelijk te verwerpen !

Gooi een andere bal in het veld ! Momenteel zijn het alleen nog onsportieve en gehaaide zaken-mannen die het balletje doen rollen als in een casino. Protesteer tegen zoveel andere belangen die de échte sport bezoedelen en verzuren. Sport is geen economie. De ‘winst’ zit ‘m niet in het geld dat je er mee verdient. Echte sport gaat om andere ‘waarden’

Legale zelfmoord op komst ?

euthanasie

Vandaag verscheen in enkele Belgische kranten -en later in de radio-en tv-berichten- (*) een open brief van 65 ‘veldwerkers’ en professoren uit de psychische gezondheidszorg, om te pleiten voor het schrappen uit de euthanasiewet van het ‘psychisch lijden’ als legitieme vraag. Eindelijk komt er een ‘beweging’. België heeft sinds 2002, één van de meest (neo)liberale wetgevingen ter wereld voor wat euthanasie betreft. Gevaarlijk voor misbruiken dus !
De ondertekenaars beklemtonen dat ze niets hebben tegen euthanasie op zich.

Psychisch lijden is echter niet te objectiveren en ook vaak nog omkeerbaar. Daar ben ik het mee eens. Ik heb vaak, in mijn 40 jarige carrière in de psychische hulp, spectaculaire veranderingen en wendingen meegemaakt. Dikwijls zelfs van mensen die in de medische wereld waren ‘uitbehandeld’. Meestal betekent die term immers dat hun instrumentarium (medicatie) niet afdoend bleek te zijn. Hieruit concluderen dat geen enkele therapie meer zou kunnen helpen, behalve de dood, heb ik altijd een brug te ver gevonden. Het zijn niet de medici en de pharmawereld die psychisch leed kunnen keren !
In 2004 waarschuwde ik al bij de eerste 4 Belgische depressieve ‘patiënten’ die euthanasie kregen. In 2014, tien jaar later, zijn er dat ondertussen al meer dan het tienvoudige en sterven er 50 tot 60 patiënten per jaar door toedoen van ‘welwillende’ artsen. De legalisering van zelfmoord wordt zo stillaan een feit en een maatschappelijk aanvaarde manier om het leven te beëindigen. Dat moeten wij met z’n allen niet willen. Dat zelfmoord in België een gigantisch probleem is, is algemeen bekend. Een ‘endlösung’ zoeken via de euthanasiewet is intellectueel en menselijk, ethisch een zware vergissing. Drie geneesheren kunnen hier zo maar niet over beslissen voor de hele bevolking !
Een commissie, voornamelijk bestaande uit artsen, én advocaten, die geleid wordt door een oncoloog, die oordeelt over psychisch lijden, is al niet erg ‘kosher’. Laat dan nog zijn, dat diezelfde commissie beslist of hun eigen leden-dokters ook euthanasie kunnen toepassen en elkaar de toelating geven. De slager die zijn eigen vlees keurt… Zoiets kan toch niet !
Op z’n minst moet een commissie voor zulke levensbelangrijke aangelegenheden multidisciplinair en onafhankelijk, objectief kunnen beslissen. Psychisch lijden is een niet meetbare objectieve definitie die dan ook best uit de euthanasiewet zou worden gehaald. België haalt in het buitenland hiermee ook heel wat kritiek. The New Yorker publiceerde er zelfs een erg kritisch artikel over. En, buitenlandse pers ging zelfs zover om Wim Distelmans ‘ dokter Dood’ te noemen.
Tijd nu voor een grondige evaluatie van de euthanasiewet en een bijstelling in functie van meer objectieve criteria en een grondige herziening van de commissie die over euthanasie beslist.
We willen toch niet dat mensen die niet meer productief zijn, oud en eenzaam worden, of de vele depressieven en zelfmoordkandidaten de ‘euthanasiewinkel’ kunnen binnenstappen en steeds makkelijker aan een licentie om te doden kunnen komen ?
Het komt akelig dichtbij een periode uit de geschiedenis die we liefst niet meer herhalen, toch ?
Bij psychisch lijden zijn medicatie en artsen dus niet de meest geschikte hulp. Er zijn tal van alternatieven en inzichten genoeg daarbuiten om hulp beter te organiseren en mensen te helpen die in een ‘uitzichtloze’ situatie zitten. Met meer inzicht, kan er ook uitzicht komen !

euthanasie schizofreen

De argumentatie van Wim Distelmans, die al meteen scherp reageert op de briefschrijvers, dat een toelating tot euthanasie mensen een ‘veiligheid’ biedt, slaat nergens op. Moeten we elke zelfmoordkandidaat dan een revolver meegeven ? Donald Trump zou ook zoiets durven zeggen ! Waarom zouden we eigenlijk nog aan zelfmoordpreventie doen ? Erger is nog dat hij duidelijk de link naar zelfmoord maakt door te argumenteren : ‘Willen we dan dat mensen van een gebouw of voor de trein springen ?’  Distelmans ziet euthanasie dus wel degelijk als dé propere en nette oplossing van het zelfmoordprobleem ! Tegen de man lopen momenteel een paar klachten. Het gaat telkens om euthanasie bij zgz. depressieve patiënten. Een schermerzone, kan op z’n zachts worden gezegd.
Hopelijk pikt de politiek en de wetgever deze uitwassen nu eindelijk op en roept ze een halt toe. Maar de eerste, wat al té snelle reacties, zijn niet beloftevol. In het andere geval zullen er nog heel wat mensen sterven die mogelijk nog een tweede kans hadden kunnen hebben. Iets wat uiteraard bij fysieke aftakeling niet meer mogelijk is. Deze terminalen hebben objectief geen kans meer op herstel. Laat ons de euthanasiewet gebruiken voor hen die echt ‘het einde nabij’ zijn in fysiek ondraaglijk lijden en niet verder uithollen door oneigenlijk gebruik.

Het probleem bij psychisch lijden is een zaak van de hulpverleners uit de geestelijke gezondheidszorg, ouders, opvoeders en samenleving die geen preventief noch curatief antwoord heeft op zoveel menselijk, emotioneel en sociaal leed. Het is ook een ethische zaak die veel zorg en aandachtigheid vraagt. Laat ons daar vooral gaan op inzetten en investeren ! In het belang van volgende generaties…

_______________________________

(*) Ps. Hoe dun de scheidingslijn tussen euthanasie bij psychisch lijden en zelfmoord wel is, werd in het VRT-journaal pijnlijk duidelijk, toen na de berichtgeving het telefoonnummer van de zelfmoordlijn werd gegeven. Een illustratie van het voorgaande…

lees ook andere artikels bij sitepagina ‘Stokpaardjes’.

Opiniestuk Nederlandse Professor over Belgische situatie

Snotneuzen regeren wereld

koning snotneus

Het lijkt er hoe langer hoe meer op dat jonge, ontevreden en gemarginaliseerde jongeren- snotneuzen eigenlijk- het wereldbeeld hertekenen en herschrijven. De zgn. ‘terroristen van IS’ blijken vaak twintigers en dertigers die met zichzelf, hun tijd en de wereld geen blijf weten. Onder de IS-vlag botvieren zij hun frustratie en agressie, zonder eigenlijk  maar op enigerlei wijze het gedachtengoed van de islam te kennen of te respecteren. Ze gebruiken drugs, roken en drinken, zijn fuifbeesten en  hebben dikwijls niet eens een Koran gelezen. Ze respecteerden amper de religieuze voorschriften van hun zgn. godsdienst en blijken voordien een leeg en doelloos bestaan te hebben geleefd in werkloosheid en apathie. Vechten we daar dan tegen ? Zijn dat dan de ‘gevaarlijken’ waarvoor een heel land in angst en vertwijfeling leeft ?

Het moet ons dan ook aanzetten om deze ‘groep’ – als er al sprake is van een groep !? – niet teveel macht en aanzien te geven. Op die manier gaan we juist nog méér van die ontevreden jongeren -die eens ‘voor één dag beroemd’ willen zijn- aanmoedigen, om zich met de IS-vlag te draperen, voor redenen die helemaal niet met de islam of welke godsdienst ook te maken hebben. We zijn dan (letterlijk) het kind met het badwater aan het weggooien. Volwassen beleidsmakers moeten dus nu vooral het hoofd koel houden en niet even ‘puberaal’ gaan reageren. Of hebben ook zij een andere ‘verborgen’ agenda ?

Investeren in kansarme jongeren en de zgz. ‘verloren generatie’ (zonder werk en toekomst) had al veel eerder moeten gebeuren ! Nu wordt er, jammer genoeg, geïnvesteerd in nog meer macht, agressie en repressie. Dit is koren op de molen van alle wraakzuchtigen, uit welke hoek dan ook. Wat je zaait zal je oogsten.

Hoe tegenstrijdig is het niet om de democratie nu plots te willen redden met juist minder democratie ! Nog meer regels, nog meer wetten, nog meer wapens op straat, nog meer inperking van onze vrijheden ? Is het dat niet nét wat ‘terroristen’ beogen ? Willen zij net niet wraak en angst zaaien ?

Het station van Antwerpen leek gisteren wel een oefenterrein van het leger. Ook allemaal jonge snotneuzen met een mitrailleur in de aanslag. Kanonvlees die het ‘verschil’ maken ? Brussel is vandaag een belegerde stad. We bestrijden radicalisering toch niet met…radicalisering ?!

Kamikazes zijn er al genoeg onder onze jongeren. Het aantal zelfmoorden bij jongeren is schrikbarend in onze Westerse cultuur. En zeker in België; een land met veruit de hoogste zelfmoordscore. Er plegen 2 tot 3 jongeren per week zelfmoord !

Iemand die zelfmoord pleegt – mét of zonder bommengordel – heeft ALTIJD een boodschap voor de nabestaanden ! Ook al zijn de daders dan niet gemarginaliseerd in materieel of sociaal opzicht. Het zijn allemaal ontevredenen met een missie,, die niet gehoord en gezien worden, in hun beleving. Zij protesteren tegen een gebrek aan (h)erkenning en een plaats in deze wereld. Ook al hebben ze vaak meerdere diploma’s en hebben ze 25 jaar binnen de lijntjes gekleurd en ‘hun best gedaan’.

Ik zeg en schrijf al jaren dat we deze droeve stem moeten vertalen naar een nieuwe samen-leving. Er is voldoende geld om jongeren aan een zinvolle toekomst te helpen. De Belgische regering maakt nu meteen, op één dag, 400 miljoen euro vrij,om aan terreurbestrijding te doen ! Er wordt jaarlijks ruim 1 miljard verdiend aan ‘legale’ wapenhandel… Onze banken maken jaarlijks miljarden winsten met onze (overheids)steun.

imagesN16XS2J9

Dit geld zou beter besteed zijn om bv.  door straathoekwerkers en maatschappelijk werkers,  de armoedebestrijding en marginaliteit terug te dringen. Het zou kunnen dienen om jongeren in allerlei programma’s van tewerkstelling en zingeving een maatschappelijke betekenis te geven. Geef onze jonge 20-30’ers terug zin en ‘goesting’. Een visie en een missie om voor te leven ipv. voor te sterven !

IS is, als ketting, zo zwak als z’n zwakste schakel. De terroristen van Parijs zijn zwakke en labiele persoonlijkheden. IS dus ook ! Een allegaartje en zooitje van verdwaalde jeugd, die een houvast en stabiliteit zoekt.

Een mug vernietig je niet met een kanon ! Bestrijd IS met dezelfde wapens… Gebruik geen bommen en geweren, maar psychologie ! Rekruteer (eveneens op de straat) en recupereer deze jongeren voor een ‘hoger doel’. Dat hoeft zelfs niet binnen een godsdienst te zijn.

Geef hen wél het wapen van de hoop (terug) in handen !

Dat is wat IS ook doet. Hoop bieden op een beter leven.

Alleen beseffen deze kinderen niet dat het om de jammerlijke én dodelijke filosofie van de wan-HOOP gaat.

De Turken komen…vlugger dan gevreesd.

strand Lesbos

Wat al lang (door iedereen) geweten was, komt nu eindelijk in het openbaar. De werkelijke toedracht van de vluchtelingenstroom via ‘mijn’ eiland Lesbos en alle andere Griekse eilanden, is in Malta door onze slimme leiders vanonder de tafel gehaald.

De Turken zijn bereid Europa te helpen bij het tegenhouden en opvangen van vluchtelingen, maar vragen daar een prijs voor. Naast de financiële hulp van 3 miljard euro eiste president Erdogan dat Turken zonder visum naar Europa kunnen reizen en dat er schot komt in de onderhandelingen over het Turkse EU-lidmaatschap. Op al deze punten kwamen de EU-leiders  Erdogan tegemoet.

Al die maanden zijn duizenden vluchtelingen als ‘pasmunt’ en drukkingsmiddel gebruikt om de eisen, van en door dictator Erdogan, er door te krijgen. Het kostte, op Lesbos alleen al, 3.440 mensenlevens door onnodige verdrinking. Om nog niet te spreken over de ellende en drama’s die het bij de overlevenden heeft veroorzaakt.

Een Griekse minister zei vorige week nog : ‘De boten kunnen vandaag gestopt worden ! Moesten er 32 boten per dag met cocaïne van de Turkse kust vertrekken in smokkelroutes…Ze zouden door Turkije (Erdogan) en Interpol meteen worden tegengehouden’ 

Nu weten we dus, waarom dat NIET gebeurde.

De prijs is hoog. Europa wil zichzelf redden door de vluchtelingen te weigeren, maar wél de deur open te zetten voor een dictator ? Als dat maar ‘goed’ afloopt !

De man droomt hardop van een nieuw groot Ottomaans Islamitisch rijk en heeft zijn paleis met duizend kamers al klaar om de ‘keizer van Europa’ te worden. Op de grenslijn tussen Europa en Azië. Constantinopel komt terug.

Turkije heeft in het, nog niet zo verre verleden, zijn oorlogszucht meer dan ooit laten zien. Zijn  we Cyprus al vergeten ?

Binnenkort hier op het eiland geen boten met vluchtelingen meer ! Wel een invasie van boten met Turken, misschien ?… Ze zijn met 75 miljoen en hielden ooit 400 jaar het eiland (en nog veel meer) bezet.

Gek toch, dat sommigen nu in angst zijn voor de ‘onschuldige’ bootvluchtelingen. Maar geen angst lijken te hebben om de grenzen open te stellen voor een islamitisch dictator ?

Het venijn zit, zoals altijd, in de staart…

erdoganTempel van ‘keizer Erdogan’

Eigen schuld, dikke bult !

Europa heeft 4 jaar nagelaten om het conflict in Syrië te beëindigen.

Erger nog. Elk Europees land heeft boter op het hoofd bij de leveringen van wapens in en voor het conflict. België alleen al leverde ruim voor één miljard euro per jaar(!) wapens aan Saoedi Arabië. Dé ‘as van het kwaad’ in de regio. Maar ze leveren olie ! Dus, we zwijgen in alle talen.

De Saoedi’s, die het dan op hun beurt verdeelden aan diverse rebellen in Syrië. En, ondertussen ook in Jemen. Een fractie van die inkomsten mogen ze nu met z’n allen aan Erdogan teruggeven. In ruil voor Schengen, en de ‘open’ Europese grenzen, of wat er van overblijft. Terwijl het ‘verenigd’ Europa toch al op sterven na dood is !

Als Nederland bv. (maar) 117 miljoen bijdraagt om Turkije af te kopen; is dat een peulschil van wat er met de oorlog in Syrië jaarlijks ‘verdiend’ werd en wordt. De Airbus Group, die gevechtsvliegtuigen en ander oorlogstuig maakt en vanuit Nederland opereert, maakte in 2014 maar eventjes 12 miljard (!) winst !

En, Duitsland… zij leverden o.a. raketwerpers aan de Saoedi ‘s, ondanks een Duits wapenembargo, om… het wereldkampioenschap voetbal binnen te rijven !!

Het bloedgeld dat men nu aan Turkije moet teruggeven zal uiteraard moeten terugverdiend worden. Onze (agressie)economie moet dat verlies toch compenseren ?! De oorlog in Syrië blijft dus nog een tijdje verder duren. Méér wapenleveringen en bommen produceren én gooien. Het symptoom is weer bestreden. De oorzaak blijft.

In Afrika is hetzelfde gebeurd. Elk Europees land heeft de bodem en de grondstoffen, op dat rijke continent, geplunderd om er zelf beter van te worden. Nu de Afrikanen van die gestolen rijkdom willen komen halen en hier willen komen wonen, zijn zij de ‘profiteurs’. Van ‘projectie’ gesproken ! Een economische vluchteling kan niet. Een ‘economische agressor’ wél ?!

geld meer

Ook hier heeft het dus zijn prijs om de boten vanuit Libië tegen te houden. En, daar hebben ze inmiddels géén dictator meer die dat voor elkaar krijgt.

Malta heeft dus alles weer ‘prettig geregeld’ in deze ‘on-prettig gestoorde wereld’.

Uiteindelijk gaat het weer over ‘hebzucht’. En daarvoor worden mensen noch middelen gespaard. Zowel om iets te behouden, als om iets te  bekomen. Het koehandeltje draait weer op volle toeren ! Er is geen enkele visie mee gemoeid.

Terwijl we hier ocharme, maar 80 jaar – sommigen niet eens – op deze planeet rondlopen ! Zijn er dan geen belangrijker waarden om voor te vechten in die korte leef-tijd ?

 

                                                                                 hebzucht 1

you tubevluchten kan niet meer (liedje)

over de Erdoganclan (artikel)