Keizer voetbal

wereldvoetbal

Zowel in Vlaanderen als Nederland deden zich afgelopen weekend weer ‘incidenten’ voor met profvoetballers die hun boekje te buiten gingen aan rellen of ontoelaatbare en schandelijke uitlatingen…

‘Het zijn sterke schouders die de roem kunnen dragen.’

Vraag is echter of we met z’n allen niet ‘iets’ moeten ondernemen tegen de decadentie die, hoe langer hoe meer – wat een ‘sport’ zou moeten zijn- maakt tot het toneel van onsportieve, gewelddadige, racistische en agressieve uitwassen. Iets wat onze samenleving momenteel kan missen als kiespijn.

We hebben het dan niet eens over de corrupte en ontoelaatbare financiële praktijken van schemerfiguren als Blatter, Platini en andere voetbalbonzen.

Het gaat om jonge jongens die massa’s geld verdienen met hun benen, maar kennelijk niet in staat zijn om hun ‘hoofd’ er bij te houden. Ze beschouwen zich in de arena van brood en spelen als onaantastbare halfgoden, wiens ego over de bal is getild ! Aangevuurd nog door een al even domme meute die de gladiatoren van het balletjesspel op hun schild hijsen alsof ze de mensheid zojuist hebben gered van de ondergang !

Ik kijk wel eens naar voetbal. Ik was in mijn jeugd trouwens ook nog voetballer (keeper). Wat er momenteel in die (onder)wereld speelt is echter niet waar ik me nog kan en wil mee identificeren. Sportiviteit heeft plaats geruimd voor agressiviteit. Fair play is grof en schandalig geldgewin geworden. Niet eens ‘Fair Trade’… Supporters zijn legers van onverdraagzaamheid en chauvinisme in een valse solidariteit die eindigt bij het laatste fluitsignaal.

fair play

Voetbal wordt ook de niet-voetbal-liefhebbers gewoon meedogenloos door de strot geduwd. Of het nu gaat om de Pro league, Championsleague, Euroleague, Europacup of Wereldbeker. Je kan je televisie niet meer aanzetten of je wordt verplicht om mee te hollen over het kunstmatige groene veld.

Verplichte reclame op T-shirts, op irritant bewegende borden langs het veld en schreeuwerige bedrijfslogo’s bij elk interview over nietszeggende scènes uit dé match van de dag… leren je over waar het werkelijk over gaat : geld verdienen ! Eén biermerk (Jupilerleague) wordt dan bovendien nog onbegrijpelijk geassocieerd met sport..? Alcohol en sport ?! Dit schizofrene signaal vat precies samen hoe het voetbal momenteel in elkaar zit.

Het huidige voetbal is failliet !

Mijn voorstel is om één enkele aparte voetbalzender te maken waar de échte liefhebbers dan kunnen op afstemmen. In de plaats van al de zendtijd die keizer voetbal nu krijgt, zouden niet-commerciële, niet agressieve programma’s zoals bv. natuurdocumentaires, tekenfilms, praatprogramma’s met gewone interessante burgers (niet steeds dezelfde BV’s of BN’ers), opvoedkundige en informatieve uitzendingen enz. aan bod kunnen komen ? De TELE en haar kijkers, heeft recht op meer VISIE !

Als voetbal (naast muziekconcerten en op restaurant gaan) representatief is voor onze maatschappelijke en morele waarden – wat sommigen (dixit Mark Rutte, premier Nederl.) beweerden na de aanslag op die waarden in Parijs- dan is het bijzonder triest gesteld met die samenleving van ons ! Eén van de redenen waarom IS juist kan gedijen en ageert…

Een ander idee is om voetballers een ‘gewoon’ loon te betalen en het overschot  aan miljoenen en miljarden euro’s van exuberante transfers en andere transacties te storten in een ‘fonds voor gezonde sport en beweging’ ; zonder prestatiedoeleinden.

Gezondheidsopvoeding ipv het stimuleren van ongezonde sport wat alle ‘topsport’ in feite is.

Top-voetbal en andere top-sporten (de naam ‘top’ alleen al !) zijn immers een agressieve aanslag op het lichaam én de geest van de betrokken sporters én hun omgeving. Zo blijkt meer en meer.

Het begrip ‘sportief’ (woordenboek : wie zich voor zijn plezier lichamelijk inspant’ ) moet dringend in ere worden hersteld. Nu is sport synoniem met ‘oorlog’ en verschroeiende ongezonde competitie en prestatie. En, die hebben we al genoeg.

De signalen zijn er… Voetbal en alle gerelateerde personen en instanties glijden af in verderfelijke,corrupte en ongewenste commerciële malpraktijken. Tijd om het spel terug een spel te laten worden en de huidige zakelijke invulling ervan, drastisch en met z’n allen maatschappelijk te verwerpen !

Gooi een andere bal in het veld ! Momenteel zijn het alleen nog onsportieve en gehaaide zaken-mannen die het balletje doen rollen als in een casino. Protesteer tegen zoveel andere belangen die de échte sport bezoedelen en verzuren. Sport is geen economie. De ‘winst’ zit ‘m niet in het geld dat je er mee verdient. Echte sport gaat om andere ‘waarden’

Legale zelfmoord op komst ?

euthanasie

Vandaag verscheen in enkele Belgische kranten -en later in de radio-en tv-berichten- (*) een open brief van 65 ‘veldwerkers’ en professoren uit de psychische gezondheidszorg, om te pleiten voor het schrappen uit de euthanasiewet van het ‘psychisch lijden’ als legitieme vraag. Eindelijk komt er een ‘beweging’. België heeft sinds 2002, één van de meest (neo)liberale wetgevingen ter wereld voor wat euthanasie betreft. Gevaarlijk voor misbruiken dus !
De ondertekenaars beklemtonen dat ze niets hebben tegen euthanasie op zich.

Psychisch lijden is echter niet te objectiveren en ook vaak nog omkeerbaar. Daar ben ik het mee eens. Ik heb vaak, in mijn 40 jarige carrière in de psychische hulp, spectaculaire veranderingen en wendingen meegemaakt. Dikwijls zelfs van mensen die in de medische wereld waren ‘uitbehandeld’. Meestal betekent die term immers dat hun instrumentarium (medicatie) niet afdoend bleek te zijn. Hieruit concluderen dat geen enkele therapie meer zou kunnen helpen, behalve de dood, heb ik altijd een brug te ver gevonden. Het zijn niet de medici en de pharmawereld die psychisch leed kunnen keren !
In 2004 waarschuwde ik al bij de eerste 4 Belgische depressieve ‘patiënten’ die euthanasie kregen. In 2014, tien jaar later, zijn er dat ondertussen al meer dan het tienvoudige en sterven er 50 tot 60 patiënten per jaar door toedoen van ‘welwillende’ artsen. De legalisering van zelfmoord wordt zo stillaan een feit en een maatschappelijk aanvaarde manier om het leven te beëindigen. Dat moeten wij met z’n allen niet willen. Dat zelfmoord in België een gigantisch probleem is, is algemeen bekend. Een ‘endlösung’ zoeken via de euthanasiewet is intellectueel en menselijk, ethisch een zware vergissing. Drie geneesheren kunnen hier zo maar niet over beslissen voor de hele bevolking !
Een commissie, voornamelijk bestaande uit artsen, én advocaten, die geleid wordt door een oncoloog, die oordeelt over psychisch lijden, is al niet erg ‘kosher’. Laat dan nog zijn, dat diezelfde commissie beslist of hun eigen leden-dokters ook euthanasie kunnen toepassen en elkaar de toelating geven. De slager die zijn eigen vlees keurt… Zoiets kan toch niet !
Op z’n minst moet een commissie voor zulke levensbelangrijke aangelegenheden multidisciplinair en onafhankelijk, objectief kunnen beslissen. Psychisch lijden is een niet meetbare objectieve definitie die dan ook best uit de euthanasiewet zou worden gehaald. België haalt in het buitenland hiermee ook heel wat kritiek. The New Yorker publiceerde er zelfs een erg kritisch artikel over. En, buitenlandse pers ging zelfs zover om Wim Distelmans ‘ dokter Dood’ te noemen.
Tijd nu voor een grondige evaluatie van de euthanasiewet en een bijstelling in functie van meer objectieve criteria en een grondige herziening van de commissie die over euthanasie beslist.
We willen toch niet dat mensen die niet meer productief zijn, oud en eenzaam worden, of de vele depressieven en zelfmoordkandidaten de ‘euthanasiewinkel’ kunnen binnenstappen en steeds makkelijker aan een licentie om te doden kunnen komen ?
Het komt akelig dichtbij een periode uit de geschiedenis die we liefst niet meer herhalen, toch ?
Bij psychisch lijden zijn medicatie en artsen dus niet de meest geschikte hulp. Er zijn tal van alternatieven en inzichten genoeg daarbuiten om hulp beter te organiseren en mensen te helpen die in een ‘uitzichtloze’ situatie zitten. Met meer inzicht, kan er ook uitzicht komen !

euthanasie schizofreen

De argumentatie van Wim Distelmans, die al meteen scherp reageert op de briefschrijvers, dat een toelating tot euthanasie mensen een ‘veiligheid’ biedt, slaat nergens op. Moeten we elke zelfmoordkandidaat dan een revolver meegeven ? Donald Trump zou ook zoiets durven zeggen ! Waarom zouden we eigenlijk nog aan zelfmoordpreventie doen ? Erger is nog dat hij duidelijk de link naar zelfmoord maakt door te argumenteren : ‘Willen we dan dat mensen van een gebouw of voor de trein springen ?’  Distelmans ziet euthanasie dus wel degelijk als dé propere en nette oplossing van het zelfmoordprobleem ! Tegen de man lopen momenteel een paar klachten. Het gaat telkens om euthanasie bij zgz. depressieve patiënten. Een schermerzone, kan op z’n zachts worden gezegd.
Hopelijk pikt de politiek en de wetgever deze uitwassen nu eindelijk op en roept ze een halt toe. Maar de eerste, wat al té snelle reacties, zijn niet beloftevol. In het andere geval zullen er nog heel wat mensen sterven die mogelijk nog een tweede kans hadden kunnen hebben. Iets wat uiteraard bij fysieke aftakeling niet meer mogelijk is. Deze terminalen hebben objectief geen kans meer op herstel. Laat ons de euthanasiewet gebruiken voor hen die echt ‘het einde nabij’ zijn in fysiek ondraaglijk lijden en niet verder uithollen door oneigenlijk gebruik.

Het probleem bij psychisch lijden is een zaak van de hulpverleners uit de geestelijke gezondheidszorg, ouders, opvoeders en samenleving die geen preventief noch curatief antwoord heeft op zoveel menselijk, emotioneel en sociaal leed. Het is ook een ethische zaak die veel zorg en aandachtigheid vraagt. Laat ons daar vooral gaan op inzetten en investeren ! In het belang van volgende generaties…

_______________________________

(*) Ps. Hoe dun de scheidingslijn tussen euthanasie bij psychisch lijden en zelfmoord wel is, werd in het VRT-journaal pijnlijk duidelijk, toen na de berichtgeving het telefoonnummer van de zelfmoordlijn werd gegeven. Een illustratie van het voorgaande…

lees ook andere artikels bij sitepagina ‘Stokpaardjes’.

Opiniestuk Nederlandse Professor over Belgische situatie